Μέσα στο πλαίσιο της ψυχοθεραπείας, δημιουργείται ένας χώρος όπου το πρόσωπο μπορεί να υπάρξει ελεύθερο, μπορεί να μιλήσει για ό,τι θέλει, με όποιο τρόπο θέλει και να εκφραστεί με οποιοδήποτε μέσο νιώθει ότι το εξυπηρετεί καλύτερα.

Το πρόσωπο βιώνει, ίσως και για πρώτη φορά στη ζωή του, μια συνθήκη ελευθερίας όπου η ύπαρξή του και η έκφραση αυτής δεν καταπιέζεται, δεν περιορίζεται αλλά εκδηλώνεται, απλώνεται, ενισχύεται και αναπτύσσεται. Επιπλέον απολαμβάνει την αποδοχή και θετική στάση του/ης θεραπευτή/τριας, ο/η οποίος/α σέβεται, κατανοεί, συνοδεύει και ενθαρρύνει το πρόσωπο προς την κατεύθυνση που οι επιθυμίες του ορίζουν.

Ο/Η θεραπευτής/τρια διασφαλίζει την αίσθηση ελευθερίας καθώς δεν προβαίνει σε κριτική ή αξιολογήσεις αλλά αφουγκράζεται, δεν ερμηνεύει αλλά συναισθάνεται και κατανοεί, δεν οδηγεί αλλά συνοδεύει ισότιμα με το δέος που οφείλουμε να έχουμε απέναντι στην ανθρώπινη πολυπλοκότητα και τη ζωή. Ο/Η θεραπευτής/τρια, δεν μένει αμέτοχος/η παρατηρητής/τρια αλλά συμμετέχει ενεργά διευκολύνοντας τη πορεία που ο/η θεραπευόμενος/η έχει επιλέξει να διασχίσει.

Επιπλέον ο/η θεραπευτής/τρια είναι άνθρωπος και ως άννθρωπος συχνά σφάλει, τότε οφείλει να το παραδεχτεί, να μην επιμείνει στην άποψη του, στην παρέμβαση που προτείνει αν αυτή βρίσκει αντίθετο τον/ην θεραπευόμενο/η. Να θυμάται πάντα ότι ο/η δεύτερος/η έχει το κλειδί, ότι εκείνος/η γνωρίζει καλύτερα για τον/ην ίδιο/α και εκείνος/η έχει και οφείλει να έχει την ευθύνη των επιλογών και της ζωής του/ης. Ο/Η θεραπευτής/τρια είναι βοηθός και συνοδοιπόρος για όσο διάστημα κρατά το ταξίδι της θεραπείας και ως τέτοιον οφείλει να βλέπει τον εαυτό του/ης. Και ας μη ξεχνάμε, όλες οι πραγματικές αλλαγές έρχονται μόνο και μόνο με την συγκατάθεσή μας.