Οι πρώτες εργασιακές μου εμπειρίες ήταν σε ψυχιατρικούς ξενώνες και τμήματα, όπου έμαθα να συναντώ τον άνθρωπο πέρα από διαγνωστικές ταμπέλες και κριτήρια.

Στην πορεία εργάστηκα σε ειδικό σχολείο και κέντρο απασχόλησης παιδιών και εφήβων με αναπηρίες, υποστηρίζοντας γονείς αλλά και εφήβους. Στη συνέχεια εργάστηκα σε προγράμματα ΜΚΟ, με στόχο την ψυχολογική υποστήριξη προσφύγων και θυμάτων έμφυλης βίας. Παράλληλα εργάστηκα σε πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης και κοινωνικής ένταξης οικογενειών που βρίσκονταν σε επισφαλή στέγη ή αστεγία. Επίσης έχω προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες μου στο δημοτικό ιατρείο του Νέου Κόσμου.

Τα τελευταία χρόνια εργάζομαι ιδιωτικά στην Νέα Σμύρνη, υποστηρίζοντας ενήλικες και εφήβους, είτε ατομικά είτε ομαδικά. Επίσης είμαι μέλος της επιστημονικής ομάδας της ΜΚΟ Humanlinks- Ανθρώπινοι Σύνδεσμοι και συνεργάτιδα του Ινστιτούτου της Παρεμβαίνουσας Μη Κατευθυντικότητας Ψυχοθεραπείας και Έρευνας.

Η μέθοδος στην οποία βασίζεται η παρέμβασή μου είναι η Παρεμβαίνουσα Μη Κατευθυντικότητα (NDI), η οποία εστιάζει στην ανεμπόδιστη έκφραση, ανάδυση και πραγμάτωση των επιθυμιών μας και αξιοποιεί πλήθος τεχνικών (σωματικές ασκήσεις, ασκήσεις χαλάρωσης, γραφής, ζωγραφικής κ.α.).

Απευθύνομαι σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάποια δυσκολία ή κάτι τους προβληματίζει. Σε ανθρώπους που θέλουν να εμβαθύνουν στις προσωπικές τους σχέσεις αλλά και στην γνώση τους εαυτού τους. Σε ανθρώπους που το σώμα τους δίνει σημάδια πως "κάτι δε πάει καλά". Λειτουργώ όχι σαν ο ειδικός που ερμηνεύει, αλλά ως διευκολύντρια για να εμβαθύνουμε στα συναισθήματα, σκέψεις και επιθυμίες, ώστε να μπορέσει ο/η θεραπευόμενος/η να δρα περισσότερο ελεύθερα και λιγότερο με βάση τις απαιτήσεις.

Σε όλη την εργασιακή μου εμπειρία, συνάντησα ανθρώπους που τους ταλαιπωρούσε άγχος, αίσθηματα θλίψης και παραίτησης, έντονα ξεσπάσματα θυμού και διαπίστωνα πως η ψυχοθεραπεία αποτελεί ένα δρόμο αναγνώρισης, γνώσης, κατανόησης και αποδοχής του εαυτού μας. Αποτελεί έναν ικανό τρόπο να μας λυτρώσει και να μας ελευθερώσει από δεσμά που μας κόβουν την ανάσα, μας κρατούν σε ένταση, μας κλέβουν τον ύπνο. Αποτελεί μια δυναμική διαδικασία μέσα απ' την οποία καταφέρνουμε να αναγνωρίσουμε, να εμβαθύνουμε και να επιλέξουμε νέους τρόπους να υπάρχουμε, πιο ελεύθεροι, πιο δυνατοί, πιο ανεξάρτητοι.

Ελένη Παναγιωτακοπούλου

Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια